Over Mij

Als freelance journalist werkte ik vanaf ’98 als politiek verslaggever voor de Huizer Courant. Daarbij gadegeslagen door de voorbije burgervaders van de Haven van het Gooi zoals de Stad aan het Water van midden jaren tachtig zichzelf nu presenteert.

In 1985 maakt ik kennis met dit dorp waar ik mijn eigen geschiedenis mocht schrijven: m’n kinderen werden er geboren, werd er groot en ik ook. In het dorp waar ik van hou. En het dorp met de foute oorlogsburgemeester, zo leerde ik destijds. Of toch niet?

Draadjes die iets heel anders vertellen, vond ik tijdens de research voor mijn boek Trees krijgt een Canadees (Walburgpers 2012). Een project met ook een documentaire Bevrijdingskinderen voor Omroep Max van Van Osch Films en een foto-expositie. Een monument voor een vergeten groep in hun gevecht voor het verzilveren van hun mensenrecht: recht op identiteit, op familie, op het kennen van je ouders.

Niemand kiest ervoor om geboren te worden, maar mag je misschien wel weten wie daarvoor verantwoordelijk zijn? Nog steeds grijp ik iedere kans die ik krijg of zie om ervoor te ijveren dat ook de bevrijdingskinderen hun plek in de geschiedenis gegund zal worden.

En zo ook de Huizer oorlogsburgemeester Vlug. Want de losse draadjes van het vooronderzoek leidden naar een verhaal dat ogenschijnlijk niet verteld mag worden. De leugen moet in de lucht blijven, zo lijkt het. Ten onrechte treft dit tot in ‘het derde en vierde geslacht’.

Puzzelstukjes tot nu toe uit diverse archieven tonen een totaal andere film met huiveringwekkend dubbelspel. Geregeerd door sympathieën en antipathieën. Met niet alleen naastenliefde en verzetsheroïek, maar ook lust, hebzucht, zelfverrijking en verraad.

Wordt vervolgd.

Meer over mijn werk op www.bonnieokkema.nl